headlinenieuwtestdef
<- Klik op het logo voor onze HOMEPAGE met een overzicht van alle bestemmingen!

Met OutSight naar Marokko

calamiteitenfonds

Reisverhaal Marokko – Tineke en Kees

Reisverhaal Tineke en Kees

Organisatie: Outsight Travel in Amsterdam

Vliegmaatschappij: Royal Air Maroc

 


Vrijdag 5 september

reisverhaal MarokkoEnkele dagen voor vertrek bericht ontvangen, dat de vlucht vertraagd was en dat we pas om 18.00 uur naar Marokko zouden vliegen. (Royal Air Maroc) De nacht ervoor bij v.d. Valk A4 (bij Schiphol) geslapen omdat we dan onze auto gratis mochten parkeren gedurende ons verblijf in Marokko.

 

In het vliegtuig zat naast ons een kapitein van de luchtmacht, die met collega’s (een 30-tal) naar Mali onderweg waren om kwartier te maken. Via Casablanca (overstap met 3½ uur wachttijd) in Marrakesh aangekomen. Intussen was het al 23.30 uur en met heel veel oponthoud bij de douane en geld wisselen om 01.00 uur bij de uitgang van het vliegveld , waar we opgewacht werden door de agent. Ons hotel ligt midden in de medina, waar de straatjes zo smal zijn, dat je met een auto niet naar binnen mag, zodat we nog een stukje moesten lopen, voordat we bij het hotel waren.

 

Ondanks het late tijdstip was er onderweg nog van alles te beleven. Er zal wel geen winkelsluitingswet zijn in Marokko. Aangekomen in ons hotel (Sherazade) snel naar onze kamer en in bed, waar we al snel onder zeil waren.

 

Zaterdag 6 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - MarrakechWe waren al weer op tijd wakker. Op het dakterras het ontbijt gehad. Het hotel ligt midden in een wirwar van straatjes, maar is zelf ook een wirwar van gangetjes en hoge stenen, smalle trappen. Het is soms moeilijk om onze kamer te vinden, maar het is een authentiek hotel. Vandaag de hele dag in Marrakesh. Een groot plein (Jamaa el-Fna) volop in de zon en op nog geen 5 minuten lopen van het hotel. Hier kun je de hele dag wel doorbrengen. Er is genoeg vertier.

 

Er was een enorme herrie van muziekinstrumenten. Het bleken slangenbezweerders. Ook waren er apen waar je mee op de foto kon en waar je uiteraard voor moest betalen. Ook juffies, die tattoos konden zetten. Er waren een aantal wagens, waar je versgeperst sinaasappelsap kon kopen. Je moest wel uitkijken, dat men je het goede bedrag teruggaf. Dat was trouwens in heel Marokko een probleem, dus steeds alert blijven. En als je dan een souk in liep, dan werd je duizelig van alle kleding, t-shirts, schoenen, kruiden, dadels en vijgen en nog veel meer.

 

reisverhaal Marokko Tineke Kees - Marrakech, vrouwenOp zo’n plein is het geweldig om mensen te kijken. Het viel ons op, dat de gesluierde vrouwen hier veel kleuriger waren gekleed dan in Turkije (bezocht in 2013). Als je langs kramen kwam en je toonde wat belangstelling, dat werd men erg opdringerig. In café de France koffie gedronken, vanwaar we een mooi overzicht hadden over het plein. Na de lunch een koetstocht gemaakt van 1 uur (300 dh). We kwamen langs het paleis van de koning (zowel het oude als het nieuwe) en ook door de buitenwijken, die duidelijk door rijkere mensen bewoond werden (de koning woont tegenwoordig in de hoofdstad Rabat)

 

 

reisverhaal Marokko Tineke Kees - Marrakech, slang

We kwamen langs de Koutoubia moskee Deze moskee is alleen toegankelijk voor moslims, maar de bijbehorende tuin mag door iedereen bezocht worden. De toren van de moskee is 68 m. hoog en heeft een grondoppervlak van 13 bij 13 meter.

 

 

Nu eerst een siësta gehouden, want het is vandaag 30 º. Weer naar het plein, waar het nu veel drukker was dan eerder die dag. De vele verkopers hadden plaats gemaakt voor mobiele restaurants en artiesten. Marrakesh ligt midden in het Atlasgebergte, waar we morgen over zullen trekken.

 

Zondag 7 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - Titzi ait Barka, panorama onderwegVandaag de auto opgehaald bij Herz. Het werd een Hyundai. Na Touama veranderde het landschap van vlak naar bergachtig (de hoge Atlas). In Titzi ait Barka was een prachtig panorama en hierna was het nog meer klimmen over een prachtige weg naar de Titzi -Ticka pas (hoogte 2260 m.) met prachtige uitzichten. Redelijk wat verkeer en na de pas de alternatieve route 1506 genomen naar Ait Benhaddou (via Talouet.) waar ons hotel was voor die nacht. Dit was een smalle gemiddeld goede weg, maar wel met slechte stukken. Mooie uitzichten met verscholen dorpjes, in dezelfde kleur als de omgeving. Op een ca. 2 km. van ons hotel gevraagd naar ons hotel, maar voordat we het vonden hadden we al heel wat “kastjes en muren” gezien.  Later hoorden we dat er een groot metalen richtingsbord aan de weg gestaan heeft. Deze is gestolen en waarschijnlijk als dakbedekking gebruikt.

 

Prima accommodatie. Door de (Franse) eigenaresse naar een restaurant in het dorp gebracht en later ook weer opgehaald. De eerste dag met een vreemde auto hadden we overleefd.

 


Maandag 8 september:

Na een goed ontbijt en uitgezwaaid door het personeel, zijn we vertrokken (we waren de enige gasten). Bij vertrek was Tom de weg steeds kwijt, maar na enkele keren heen en weer gereden toch de logische route genomen Ineens zagen we een stopbord met 20-30 m. verder een politieagent. We reden naar hem toe en moesten de kant in. Het NL rijbewijs moest Kees laten zien en zelfs uitstappen. Na enige discussie moesten we 700 dh (ca € 70,-) betalen. Toen Kees protesteerde en zei, dat zoiets in Nederland maar 200 dh zou kosten, schold hij 500dh kwijt en kwamen we met 200 dh weg. (zonder proces verbaal). Hoe bedoel je, dat de politie niet corrupt is? We hadden bij het stopbord moeten wachten tot de politieagent ons een teken gaf om te komen. We waren gewaarschuwd, want dit gebeurde regelmatig.

 

reisverhaal Marokko Tineke Kees - Taloudan, mooie tuin van hotelNog nagenietend van het voorval gingen we verder naar de Lage Atlas. Heel mooi, maar minder spectaculair dan de Hoge Atlas. Onderweg een lichte lunch gebruikt met saffraan thee, waardoor we nog geler moesten plassen. Onze weg vervolgend met korte tot zeer lange omleidingen, kwamen we in een gebied met sinaasappelbomen en groenten. Aangekomen in Taloudan, een stad waarvan de medina omgeven is door een 8 km. lange muur, kwamen we tot de ontdekking, dat ons hotel 50 km. terug was. Balen! Toch maar retour en hier aangekomen, kwamen we in een klein paradijsje met palmbomen en mooie tuin. En gelukkig was er een restaurant. Dit verslag is geschreven in de tuin met door de wind wuivende palmen. Is dit even romantisch!! Maar voordat we bij het hotel waren, moesten we door een rommelige, armoedige buurt, waarbij we ons afvroegen, of je hier een hotel zou beginnen, maar daar waren we al snel achter.

 

Het diner met “alle” gasten gebruikt (2 uit Duitsland, 1 uit Wales en wij). Het restaurant heeft een prachtig plafond. De weg vandaag lag midden in de Anti Atlas.

 

 

Dinsdag 9 september:

Na het ontbijt met de andere 3 gasten, vertrokken naar Agadir. Onze Tom wist de weg niet goed, net op het moment bij een politiecontrole. Bij het wegrijden vroeg de agent of we een probleem hadden. Gelukkig wees hij ons op een vriendelijke manier de weg. De weg naar Agadir voerde ons tussen de Hoge en Anti Atlas. De weg was goed -snelweg-, waar we 100 km/uur mochten rijden. Maar ook reden er fietsers, brommers, ezelwagens en zelfs liepen er voetgangers. Levensgevaarlijk. In Agadir aangekomen reden we, door niet de armste wijken, naar het strand. De middenbermen begroeid met palmbomen, oleanders en nog meer kleurige bloemen. Het strand gaf een normaal beeld van een strand, zoals in Nederland, alleen zagen we hier vrouwen geheel gekleed en met hoofddoek bij het water staan en soms het water in. Vlakbij het strand een 236 m. hoge heuvel met daarop de ruïne van een kasba (= een militaire vesting).

 

reisverhaal Marokko Tineke Kees - geit in boomNa de lunch verder langs de kust naar Essaouira. Het eerste gedeelte mooie vergezichten langs en over de Atlantische oceaan. Verder naar het Noorden, meer de bergen door. Een prima weg. Tussen Agadir en Essaouira staan heel veel Argania bomen (lijken op Acaciabomen) . Deze boom heeft heel veel stekels en heel harde noten. De boom heeft een enorm wortelstelsel, waardoor gronderosie tegengegaan wordt. Er lopen hier kudden geiten, die langs de kronkelige takken de boom inklimmen en de vruchten (=noten) eruit halen. De bomen leveren grondstoffen voor veevoer, houtsnijwerk en kookolie. (onderweg in stalletjes te koop). Om olie te krijgen, worden de noten lange tijd gekookt. Niet alleen de geiten, maar ook vrouwen plukken de noten. Er zijn 21.000.000 bomen, die werk leveren aan 3.000.000 mensen. In Essaouira (Arabisch voor “de kleine ommuurde”) aangekomen liepen we tegen een probleem op. Onze Tom kon het adres niet vinden. Goede raad was duur. Maar een taxichauffeur bracht uitkomst. Hij reed voor ons uit en na een korte rit stonden we voor de medina (het oude centrum), waar we de auto moesten achterlaten en te voet met bagage verder gaan.

 

We liepen door straatjes vol winkeltjes en mensen, maar kwamen toch bij ons hotel. Aan de voorkant één grote poort, maar eenmaal hier doorheen een groot authentiek hotel. Heel leuk.
Gelukkig had het hotel een restaurant en hebben hier lekker gegeten. Daarna “de koffer” in en heerlijk geslapen.

 

 

Woensdag 10 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - Essaouira in de medinaNa het ontbijt ons dagboek bijgewerkt. Kees was vandaag niet lekker, maar we hoefden vandaag niet te rijden. Toen het wat beter ging toch de medina ingegaan met de nodige winkeltjes en wat muziekgroepen. Naar de kust, waar de golven tegen de kade klotsten. Daarna een lichte lunch en wat gewandeld door de medina. Opgevallen: een aantal bedelaars.

 

Vanavond een speciaal diner, Oriëntaals met een groep mannelijk dansers en iemand met een speciaal muziekinstrument. Ook werden speciale kleppers van metaal gebruikt. Later op de avond kwam er ook nog een buikdanseres. Ondanks dat Kees minder gegeten heeft, was het toch gezellig. Na het diner direct naar bed, goed geslapen, zodat Kees de volgende morgen weer het ventje was.

 

 

Donderdag 11 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - huurautoNa het ontbijt met onze bagage gelopen naar de auto, die we uit de rij moesten wurmen. Onderweg naar Sali kwamen we veel ezel- en paard en wagentjes en een aantal zwaarbeladen ezeltjes tegen Een aantal kilometers verder stonden we ineens midden op een markt, waar van alles verkocht werd. Kramen kende men daar niet want alles lag op de grond, zelfs groenten, kruiden, levende have, stro en hooi, schoenen die bij ons in de vuilnisbak terecht zouden komen, petten enz. Echt een winkel van Sinkel. En alleen maar mannen. En om je negotie op je plek te krijgen, neem je paard en wagen mee. Een heel bijzondere markt.

 

Na Safi regelmatig groene velden vlak achter de kust. Ook een soort tenten, waar iets paars lag te drogen. (Les Egos, gebruikt voor het maken van plastic en medicijnen) Iets verder was er zoutwinning en veel kramen, waar kalebassen te koop waren. Aangekomen in El-Jadida was het weer heel erg zoeken naar ons hotel. Maar met hulp zijn we er toch gekomen. Van de straat af was het niet te zien, dat dit een hotel was en de naam was verborgen achter een grote boom.

 


Vrijdag 12 september:

Na een lekker ontbijt op het dakterras de auto weer in en op weg naar Rabat, onze volgende overnachting. We proberen de weg langs de kust, maar van de oceaan en het strand zagen we niet veel. Ook de omgeving was saai, vlak, met hier en daar een klein struikje. Wel veel wandelaars. We werden dwars door Casablanca gestuurd, waar we 5 kwartier over gedaan hebben. We kwamen door chique wijken, maar ook zagen we hutjes met ernaast een mooie moskee. Verder onze route naar Rabat, de hoofdstad. Een heel gekrioel van auto’s en taxi’s. Deze keer reden we zo naar het hotel en kregen een grote zeer goede kamer. Eerst naar de medina aan de overkant van het hotel. Iets erbuiten de Oudaïa kasba(een fort uit de 10e eeuw). Al snel een taxi genomen, die ons voor € 1,00 de stad doorreed naar de grote moskee. Daarna in de buurt wat gewinkeld en ons weer (heel luxe) naar het hotel laten brengen voor € 0,50. Lekker op balkon een aperitief en op tijd naar bed.

 

Zaterdag 13 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - ChefchouenNa een lawaaiige nacht, met verkeer, dat steeds langs raasde, al weer op tijd wakker. Kees, als chauffeur, had gelukkig wel goed geslapen, maar ik vond het een lange nacht. Vertrokken richting Chefchouen. Een saaie route, maar onderweg een aquaduct systeem gezien, waar juist een aantal vrouwen water kwamen halen. We kregen de indruk, dat in dit gebied veel landbouwproducten verbouwd werden, zoals mais, kalebassen enz. Vandaag 8x politiecontrole gehad, maar gelukkig geen problemen. Na de lunch reden we het Rifgebergte in, zodat de omgeving interessanter werd. De boeren halen het hooi of stro binnen en stapelen van deze bundels in de vorm van een huis. Aangekomen in Chefchouen hadden we een mooi overzicht over het stadje (610m.), dat tegen de bergen (2000 m) gebouwd is.

In het stadje was het klimmen en klimmen We kwamen uiteindelijk bij ons hotel en kregen een mooie kamer, vanwaar we een prachtig overzicht hadden over het dal en de stad. Het hotel heeft ook een zwembad.

 

 

Zondag 14 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - Chefchouen, in de medinaVandaag geen haast, omdat we hier 2 nachten zijn. Na het ontbijt naar de medina. Het gehele stadje heeft witte huizen en vooral in de medina zijn ook veel muren blauw geschilderd. Reden zou zijn om de muggen weg te houden. Geloof het of niet. Het grote belangrijkste plein (Place Uta el-Hammam). Hier staan: de Grote Moskee met achthoekige minaret (bijzonder) en een fontein met dak in verschillende kleuren en de kasba, die we bezocht hebben. De toren ervan hebben we beklommen, vanwaar we een mooi uitzicht hadden over Chefchouen. De lunch kostte 50 dh, maar de ober probeerde 200 dh te berekenen “zo’n ouwe vent heeft dat toch niet in de gaten”.

Terug naar het hotel en met de auto naar Tetouen (aan de Middellandse Zee). Een mooie route. Na een aantal kilometers weer richting Chefchouen. Deze weg was veel mooier, mede door de laagstaande zon, die de bergen heel mooi kleurde. In de medina tientallen mogelijkheden om te eten voor minder dan € 7,00. Een prima 3-gangen diner, waar menig Nederlands restaurant een puntje aan kan zuigen.

 

 

Maandag 15 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - De weg naar FezVertrokken om vanavond in Fez aan te komen. We volgen de N3 en komen in een stadje waar het markt is. Een enorme drukte en gewoon langs de hoofdweg. Overstekende mensen, geparkeerde vrachtauto’s, marktkramen enz. Al met al duurde het lange tijd, voordat we er door heen gewurmd waren. Onderweg werden we verrast door een jonge vrouw, die een enorme bos groen op haar rug droeg. Ze liep er helemaal krom van en iets verderop moest ze ook nog een steile helling afdalen. De weg naar Fez leidde ook over 2 passen, één van 1200m. en één van 1600 m. en voerde door een enorm cederbos. Voor de lunch onderweg was het erg zoeken, tot er een jongen naar ons toe kwam, die wel iets wist. Daar aangekomen dachten we, dat we bij een garage aangekomen waren. Maar er stond een man in een wit jasje bij een gasplaat en allerlei stukjes vlees afgedekt. Dat gaf wel vertrouwen. We moesten aangeven wat en hoeveel we wilden. Met wat schrijfwerk kreeg ieder 100 gram kip, brood en frites. En als drank Fanta, dat in een afgesloten flesje zat. Het was lekker en een heel leuke ervaring.

Maar er wachtte nog een lange weg te gaan. En wat hebben we genoten van een slingerende weg door het Rifgebergte en zeer afwisselend. Door kleine dorpjes en mensen langs de weg. Aangekomen in Fez zitten we nu in een mooi hotel Kennelijk vielen we op als toeristen, want mensen spraken ons regelmatig aan. Maar in de restaurants sprak men niet altijd Frans.

 

 

Dinsdag 16 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - Fez, weefgetouwenHeerlijk uitgeslapen en konden net nog ontbijten. Een wandeling naar de Joodse wijk en het koninklijk paleis gemaakt. Bij het paleis stonden de wachten er mooi bij, maar we mochten ze niet fotograferen. Met een taxi terug naar ons hotel, maar de chauffeur reed de verkeerde kant op . Er blijken 2 hotels te zijn met bijna de zelfde naam. Maar gelukkig hadden we het adres bij ons in de iPhone, zodat het toch nog goed kwam. Nog even gerust, voordat we aan een tour door de medina o.l.v. een gids zouden maken. Met een kleine duizend straatjes is het een wirwar, waardoor je heel snel kunt verdwalen. Het zijn straatjes, die zo smal zijn, dat de waren door ezeltjes en paarden vervoerd moeten worden. (In Marrakesh met wagentjes). Maar er waren ook straatjes met trapjes. We kwamen door straatjes van rijkere mensen met mooie voordeuren. Een Riad is een huis met een binnentuin en een Dar is alleen een huis. We kwamen langs de nodige winkeltjes, door straatjes speciaal voor timmerlieden, ververijen, leerlooiers, koperslagers (beroepen die hier al honderden jaren bedreven worden). Ook een textielfabriekje, waar de weefgetouwen als sinds de elfde eeuw door dezelfde familie gebruikt werden. In het centrum van de medina was een heel oude fontein en een caravan serail, vroeger gebruikt voor uitwisseling van handel (stallen en hotels). Tegenwoordig zijn het handwerkplaatsen. Een zeer interessante excursie.

 

Nog wat info:

Er is leerplicht van 6-16 jaar (echt waar?)

De moskee is alleen open op het moment voor het gebed. Daarna weer gesloten om bedelaars en ander gasten buiten te houden. In de muren van de huizen zitten cederhouten balken om de huizen aardbeving bestendiger te maken. Insecten hebben hier geen vat op waardoor deze balken er al honderden jaren zitten.

 

 

Woensdag 17 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - cederbossen, op weg naar MideltVanmorgen met bewolkt weer vertrokken. En via de A2 naar Midel. We komen vandaag door het midden Atlasgebergte, met een hoogte van ca. 1500m. Ten zuiden van Azrou kwamen we door cederbossen met kaarsrechte stammen. In Timahdito (1800m) geluncht bij de slager. Het aantal vliegen op de koeienpoot was veel minder dan bij zijn collega’s. Daarna veranderde de omgeving. Steile rotsen staken om hoog, maar al snel veranderde het weer in een plateau met veel schaapskuddes, bewaakt door enkele Border Collies en een schaapherder. Ca. 50 km voor Midel kwamen we over het Plateau de lÁrid. Onderweg was er zowaar een rivier, zodat er met dit water ook producten verbouwd konden worden.

 

Ook deze Auberge (onze slaapplaats) werd niet spontaan gevonden, maar na 3x vragen stonden we weer op het uitgangspunt in het dorp. Maar weer na 3x vragen en 2km. karrenspoor kwamen we tot onze verrassing toch goed terecht. Een leuke locatie, maar wel een labyrint , waardoor we de auberge een paar keer gezien hebben. Gelukkig was het diner inbegrepen, zodat we niet nog eens terug moesten naar het dorp.

 

Donderdag 18 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - mistVannacht niet gestoord door de Imam. Bij het opstaan was het maar 15º, omdat we wat hoger zaten (1400m. ) De hele omgeving van de auberge was net de Betuwe. Het was appelpluk tijd. Hele ladingen plukkers werden op vrachtauto’s aangevoerd en kisten vol appels werden op vrachtauto’s gebracht. We gaan vandaag de Hoge Atlas over naar onze kameelsafari. Onderweg in de Atlas een aantal groene stukken in een dal gezien, die wijzen op water en waar uiteraard ook mensen wonen. Een mooie Gorges du Ziz (t.n.v. Arrachidia). Een prachtig stukje weg. Het lijkt op hoge rotsen, waar lava uitgelopen is; de bovenkant heel rotsig en de onderkant afgerond. Het zijn allerlei lagen. We kwamen langs een meertje, dat je in deze droge omgeving helemaal niet verwacht. In de middag was het (13.00 uur) 36º en om 15.00 uur 43º. Voor Erfoud was een enorme oase met heel veel palmbomen. En uiteraard weer veel woningen. Na Erfoud zagen we alle vrouwen geheel in het zwart gekleed. Ineens reden we de woestijn in. Daar waaide het zo hard, dat de woestijn langs kwam. Je zag geen hand voor ogen en ook de weg was bezaaid met zand, zodat ook het verkeer er last van had. Als de wind even ging liggen, dan kon je van horizon tot horizon kijken en nog verder.

 

reisverhaal Marokko Tineke Kees - kameelsafariHet laatste stukje naar onze kameelsafari ging over een onverharde weg en kwamen aan bij Kasba Tomboukto, vanwaar we om 16.00 uur zouden vertrekken. Maar door de storm werd dit in ieder geval uitgesteld tot 19.00 uur. En nu maar hopen, dat de wind gaat liggen. En inderdaad, om half zeven kregen we groen licht We werden per auto weggebracht naar de opstapplaats, waar de Berber Jacob met 2 kamelen ons al opwachtte. Met hulp van hem stapten we op en varen met “het schip van de woestijn” naar onze overnachtingsplaats. Het was even wennen, maar we schommelden over de zandbergen naar de plek, waar ons diner al op ons wachtte. De kameel had last van winderigheid.

Welkom geheten door Ali met thee, maakten we kennis met Julie en Senne uit België. Ook de maaltijd was heerlijk. De gidsen van ons kwamen er daarna ook bij en met Afrikaanse trommels werd het heel gezellig. Voor het slapen nog even naar het toilet, dat nog we een eindje lopen was. Zouden we deze in het donker ook kunnen vinden? Nee, dus. In het kamp werd elektriciteit opgewekt met zonnepanelen.

 

 

Vrijdag 19 september:

Na een slapeloze nacht van Tineke opgestaan om de zonsopkomst waar te nemen. Maar helaas! Het was bewolkt en verdraaid, er vielen enkele druppels regen. Onze kamelen brachten ons, samen met die van de Belgen, al schommelend weer terug naar de kasba Tomboukto, waar een goed ontbijt al klaar stond. De auto in en naar ons volgende hotel. Tot Erfoud dezelfde weg als gisteren en daarna linksaf naar Tinghir (Tinerhir). Onderweg de lantaarnpalen voorzien van zonnepanelen. In deze streek dragen de vrouwen veelal een zwarte chador. Vandaag om 13.30 uur weer storm en “slechts” 34º. Een eentonige weg. In Tinghir ons hotel Tomboucto gevonden, een leuk hotel en goede kamer. Eerst onder de douche en tijdens het diner kennis gemaakt met een Duits/ Frans echtpaar. Gezellig.

 

Zaterdag 20 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - Todra kloofVannacht een flinke onweersbui gehad (en Tineke maar dromen van kamelen), waar men hier heel blij mee is, omdat er de laatste 2 jaar geen regen gevallen is (hebben wij weer). Bij het opstaan en uit de auto hebben we beiden “kameelknieën”, een overblijfsel van de kameeltocht van gisteren. Ook vanmorgen zwaar bewolkt maar nog droog. De Todra kloof stond op het programma. Enorme hoge rotsen en een weg, die daardoor liep. Geweldig!

 

Maar toch al snel ging het regenen, zodat we terug keerden, om door te rijden via Tinghir naar de Dadelkloof. Onderweg er naar toe constant regen, maar daar aangekomen werd het snel droog. Door kleine dorpjes met mooie vergezichten gingen we steeds hoger. Regelmatig door enorme plassen of meerdere keren omzeilend. Plots liep het water van een rivier, die normaal droog staat, over de weg, gepaard met stenen en gruis uit de bergen. En dat gebeurde vaak. Regelmatig waren er wegwerkers bezig om de weg weer vrij te maken van de rommel. Boven aangekomen hadden we een prachtig uitzicht over de vallei met alle haarspeldbochten onder ons. En gelukkig was het toen droog. Weer terug aangekomen bij de hoofdweg ging het weer regenen. Tijdens de lunch wilden we iets kleins eten, maar de eigenaar vond ons er blijkbaar slecht uitzien en zorgde voor een omelet met van alles erbij, brood en ook nog een dessert. Hadden we niet allemaal besteld, maar was wel lekker. Terug in het hotel wat gerelaxt en na het diner op tijd naar bed.

 

Zondag 21 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - de weg naar Quarzazate, regenVanmorgen weer met regen opgestaan. Onze route wijst naar Quarzazate. Enorme plassen lagen op de weg en als er ergens een groepje kinderen/ mensen stonden, dan was er wel iets bijzonders te zien. Een stukje vermaak al die overstromingen. En het blijft maar regenen.

 

De afstand naar Quarzazate is ca. 170 km. Een korte afstand, maar we moesten wel tientallen keren door een modderstroom rijden veroorzaakt door rivieren, die over de weg gutsten. Soms wel 20-30 cm. diep.

 

In Skoura zijn een aantal palmboom boomgaarden, die bevloeid werden m.b.v. irrigatiekanalen die onderling met elkaar in verbinding staan. Dit viel wat tegen. Al vroeg in de middag in ons hotel in Quarzazate. Het voordeel van regen is het gemis aan vliegen.

 

Maandag 22 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - de weg naar zagoraNa de regen van gisteren ziet het scenario er voor vandaag gunstig uit. De weg naar Zagora is open, zodat we met goede moed op weg gaan. Vannacht lekkage gehad op de kamer, maar leverde geen problemen op. Onderweg in de middle of nowhere sprong er plotseling een berber voor onze auto, die mee wilde onder het mom: I lost my camel. Volgende keer een betere smoes bedenken. Er staan so wie so veel lifters langs de weg, maar die nemen we nooit mee. De weg naar Zagora loopt door bergachtig gebied, hetgeen we niet verwacht hadden. Door de regen van gisteren lagen er regelmatig kleine of grotere stukken rots op de weg die we gelukkig konden omzeilen. Het laatste stuk naar de top (Tizi-N-Tinififft) was er nogal wat mist, maar hier hebben we geen last van gehad. Van boven hadden we een mooi uitzicht over het begin van de vallei van de Draa (net voor Tour).

 

In Agdz werd het weer zomer en was het weer korte broekenweer. Iets verder was een kasba aan de andere kant van de rivier, maar onbereikbaar door een enorme modderstroom, die over de weg liep. Ook andere wegen waren onbegaanbaar. In de Vallée de Draa staan vele kilometerslang heel veel palmbomen. In dit gedeelte van Marokko een aantal bedelende kinderen. (vnl voor een pen of een snoepje) Vandaag veel schoolgaande kinderen gezien. Het blijkt, dat 70% van de meisjes en 40% van de jongens geen onderwijs krijgt. Onze info was, dat alle kinderen van 6- 16 jaar leerplichtig waren. Aangekomen in Zagora moesten we de Draa oversteken. Daar stonden enkele honderden mensen, die naar het water keken, dat over de brug/weg stroomde. Een bezienswaardigheid, kennelijk gebeurde dit niet zo vaak. Er was zelfs politie aanwezig om het verkeer in goede banen te leiden. Maar we konden er gelukkig doorheen en even later stonden we bij ons hotel La Fibule (= een broche op een Berbers kostuum) Op één schildpadje na hebben we geen bijzondere dieren gezien. Wel liepen de katten en vlogen de vogels door het restaurant.

 

Dinsdag 23 september:

reisverhaal Marokko Tineke Kees - Vallée de DraaMooi weer. De rivier de Draa is sinds gisteren zeker 1 m gezakt. En ook de andere overstroomde gebieden waren vandaag weer opgedroogd. Soms zo, dat er helemaal geen water meer te zien was. Regelmatig groepjes vrouwen op de weg. Ook veel schoolkinderen, vanuit de middle of nowhere, lopen met rugzak. De meisjes allemaal wit gekleed. De palmbomen zijn met elkaar verbonden door irrigatiekanalen. De Vallée de Draa is een oase van wel 90 km. lang. Onderweg een brommer met man, vrouw en daartussen een schaap, dat misschien wel ter slachting geleid werd. In Quarzazate plan om de filmstudio’s van Atlas Corporation te bezoeken, Maar daar waren opnamen bezig voor een film, zodat bezoek niet mogelijk was. Dan maar door naar ons hotel (in Aid Ben Haddou), waar we al eerder een nacht geweest waren. Gelukkig wisten we de weg van de vorige keer, zodat we er al snel waren en hartelijke welkom geheten werden door Andrea en al snel een kop thee ons opwachtte. Hoog op de Atlas lag, na alle regen, een laag sneeuw.

 

Woensdag 24 september:

Na een prima nacht met alleen de roep van onze buurman, de Imam, en een goed ontbijt, vertrokken naar Marrakesh, onze eindbestemming. We hebben geluk gehad, want na de regen van het weekend is deze weg 2 dagen gesloten geweest, omdat er zand, stenen en rotsen op de weg lagen. Maar er is hard gewerkt aan de weg om deze weer berijdbaar te maken. Andrea, van ons hotel, woont hier al 13 jaar en heeft dit nog nooit meegemaakt. De nodige politiecontroles weer onderweg en 1 hiervan hield ons aan met een lasergun bij zich. Kees had 69 k/u in plaats van 60k/u gereden Er zou ca. € 40,00 betaald moeten worden. Na enige discussie over het werk dat Kees deed, en dat het gevraagde bedrag wel erg hoog was, mochten we tegen betaling van € 10,00 weer verder met de mededeling, dat hij langzamer moest rijden (en zonder proces-verbaal). Het was weer een mooie tocht over de hoge Atlas. Een aantal vrachtwagens met bovenop een ren met een aantal koeien / schapen. Aangekomen in Marrakesh, waar we, ondanks Tom, toch de weg kwijtraakten. De ervaring heeft geleerd, dat een taxichauffeur uitkomst biedt. Maar niet alle taxichauffeurs kennen de weg. Maar na 3x vragen kwamen we dan toch bij Hertz, waar we de auto ingeleverd hebben. Geen mankementen, maar we kregen wel de opmerking, dat de auto wel heel erg vuil was. Maar wat wil je met de regen en de zandstorm.

 

Donderdag 25 september:

De laatste nacht in Marokko. Al vroeg in de ochtend opgehaald door de agent, die ons naar het vliegveld bracht. Maar wat een eindeloze controle door de douane, waardoor we bijna het vliegtuig misten. Met een overstap in Casablanca weer op weg naar Schiphol, waar we vroeg in de avond aankwamen. De auto opgehaald bij v.d. Valk en naar huis.

 

reisverhaal Marokko Tineke Kees - kaartTerugkijkend is Marokko een mooi land met vriendelijke en behulpzame bewoners, maar waar corruptie nog hoogtij viert.

De natuur is er mooi en de wegen goed berijdbaar.

De reis is prima georganiseerd door Outsight Travel, dat waren we al gewend van vorig jaar naar Turkije.

Omdat een auto met automaat niet in hun pakket zat hebben we die zelf geregeld.

Aanrader voor iedereen die naast de koningssteden wat meer wil zien van Marokko

 

 

Mijn reis

Kies de bouwstenen »

Met onze bouwstenen stel je eenvoudig je eigen individuele reis op maat samen.
Bekijk de bouwstenen en maak je keuze met ‘Toevoegen aan Mijn Reis’. Voeg eventueel excursies toe! Je selectie komt dan in Mijn Reis terecht. Hier kun je alles rustig bekijken en aanpassen.
Als je hiermee klaar bent kun je jouw reis (geheel vrijblijvend) aanvragen!

Volgende stap: controleer of wijzig je reisplan en voeg eventuele vragen, wensen, voorkeuren en opmerkingen toe.

Volgende »

Over prijzen en boeken »

Als je Mijn Reis, met je eventuele opmerkingen of aanvullende wensen, naar ons hebt verstuurd nemen we zo spoedig mogelijk, uiterlijk binnen 3 werkdagen, contact met je op om je reiswensen af te stemmen. Geef ons ook vooral input over je wensen!
We zullen dan van de geselecteerde bouwstenen een logische reis maken door er transfers, vervoersonderdelen en eventuele hotelovernachtingen tussen te zetten.

Complete rondreizen »

Teveel keuze? Moeilijk kiezen uit al onze losse bouwstenen? Maak het jezelf makkelijk en ga naar de door ons samengestelde rondreizen!

Outsight
Vragen? Bel: 020-6702656